Wyżej niż Połonina, to miejsce, którego nie ma

Data: 24 sierpnia 2015

Cykl wierszy dedykowanych teatrałowi i miłośnikowi Bieszczadów Tomaszowi A. Żakowi – mojemu przyjacielowi… Zmartwychwstałych nocą, po premierze jego spektaklu – misterium pt. „Wyżej niż Połonina”, mającej miejsce w piątek 21 sierpnia 2015 r. w cerkwi w Baligrodzie.

11401304_1598080073773400_7314058345194081707_n

 

Wyżej
niż
Połonina

to
miejsce
którego
nie ma

to czas
ludzi
dotkniętych

Bieszczadem

___________

 

 

Wyżej
niż
Połonina

wędrują tylko
poszukiwacze
zaginionej
Arki

niosąc
skrzynię
pełną jabłek
i dusiołów

prowadzeni
przez
Bieso-Aniołów

____________

 

Wyżej
niż
Połonina

odnaleźć
można
mówiące
kamienie

i wiersze
na korach

i morza
dalekie
usłyszeć

__________

 

Wyżej
niż
Połonina

spotkać
można

naprawiaczy
świata
i księdza
na wypale

strażników
od trupów
i
zaślubionych
duchom

i Bieso-Anioła
z jabłkiem
zamiast
serca…

___________

 

Wyżej
niż
Połonina

to
ślady
po
wyrąbanych
sadach
i ludziach
o
skamieniałych
od pracy
dłoniach

otwartych
sercach
gadających
muzyką

____________

 

Wyżej
niż
Połonina

docierają
tylko ci
którzy
zostawiają
niżej
swój świat

u progu
starych
cerkwi

na
zapomnianych
cmentarzach

zakopują

zmarnowane
talenty i czas

bo wyżej
nie ma nas
jest
tylko
ON

 

Ryszard Smagacz