Wiatr wolności

 

Scenariusz, scenografia i reżyseria: TOMASZ ANTONI ŻAK

Aktorzy: ALEKSANDRA DZIĄĆKO; DOMINIKA KAWA; ANNA WARCHAŁ; BARTŁOMIEJ CUP; MACIEJ RUTKOWSKI; KAROL ZAPAŁA

Technika: RYSZARD ZAPRZAŁKA

***

Przedstawienie inspirowane jest dramatem Kazimierza Brauna „Tarnowski wiatr niepodległości” oraz książką „Piłsudczycy” autorstwa Juliusza Kadena Bandrowskiego.

W spektaklu wykorzystano ponadto:

– hymn „Do pracy” – słowa Stefan Buszczyński, kompozycja Maurycy Karasowski;

– wiersz „Polacy” (fragmenty) – Krzysztof Kamil Baczyński;    

– pieśń „Piechota” – słowa Leon Łuskino, muzyka na motywach rosyjskiej melodii wojskowej „Czornyje oczy da biełaja grudź”;

– wiersz „Mój mężczyzna” – Anna Świerczyńska;

– pieśń „Białe róże” – słowa Kazimierz Wroczyński i Jan Emil Lankau, muzyka – Mieczysław Kozar-Słobudzki; 

– pieśń „Pierwsza kadrowa” – słowa Tadeusz Oster – Ostrowski, muzyka anonimowa w oparciu o melodię ludową „Siwa gąska, siwa po Wisełce pływa”;

– „Pieśń legionistów polskich” – słowa anonimowe, muzyka na melodię „Mazurka Dąbrowskiego” Józefa Wybickiego. Pieśń powstała w czasie walk I Brygady nad Nidą w marcu 1915 roku,

– pieśń „My Pierwsza Brygada”.

 

Premiera:

7 listopada 2018 roku. Opole, sala koncertowa Państwowej Szkoły Muzycznej im. Fryderyka Chopina.

Partner:

Szkoła Podstawowa nr 1 im. Klementyny Hoffmanowej w Tarnowie.

Spektakl zrealizowany w ramach projektu Wojewody Opolskiego pn. „Wiatr wolności. Teatrem o niepodległości” finansowanego ze środków rządowego programu „Niepodległa”.

 

 ***

„Wiatr Wolności” jest wyjątkowym w skali kraju działaniem artystycznym i edukacyjnym, w którym połączone zostały na scenie siły młodych adeptów Teatru Nie Teraz oraz aktorów zawodowych.

  ***

 

Niepodległość nie ma herbowych sygnatur czy partyjnych barw.  Żołnierze Niepodległości służą tylko jednej sprawie – Polsce. Dokładnie tak, jak ujęła to w dwóch pierwszych punktach swego „Dekalogu Polaka” Zofia Kossak-Szczucka. Przypomnijmy te słowa, zaczynając jednak od preambuły tego Dekalogu: „Jam jest Polska, Ojczyzna twoja, ziemia Ojców, z której wzrosłeś. Wszystko, czymś jest, po Bogu mnie zawdzięczasz”. A teraz owe dwa przykazania:

  1. Nie będziesz miał ukochania ziemskiego nade mnie.
  2. Nie będziesz wzywał imienia Polski dla własnej chwały, kariery albo nagrody…

 

Trudno byłoby znaleźć na polskiej ziemi miejsce, które nie przywoływałoby niepodległościowych kontekstów i skojarzeń.  Wszędzie znajdziemy tak potrzebną energię i treść, z których dowodnie wynika, że istotą bycia niepodległym jest tejże nieodległości kultywowanie, także w czasach pokoju.

Bo człowiek bez Ojczyzny staje się kosmopolitycznym śmieciem, tak jak człowiek bez Boga staje się zabawką w rękach zła.